ขอโทดที่หายไปสะนนานเลยนะคะ
แบบว่าช่วงนี้ยุ่งๆๆ กะเรื่องเรียนต่อมหาลัย
คะแนนออกมาก้อไม่ได้ดี แต่ก้อไม่แย่
แต่ยังไงก้ไม่ถึงเป้าหมายที่อยากจะได้อยู่ดี
เซง เครียดกันไปเลยอะ

ส่วนคณะที่จะเลือก
ไม่ได้เปงคนเลือกเองเลย
แม่กะพี่ชาย(ลูกของลุง)เปงคนเลือกให้
แบบว่าพี่ชายคนนี้ มันเก่งเว่อ เกินคน
ได้ปริญญา 7 ใบ ภายในอายุ 30(ตรีกะโทอะนะ)
ด้วยความที่พี่แกเปงอัจฉริยะ
พี่แกเลยบอกให้เสี่ยงไอที่ดีๆไปเลย
มีน่ามาบอก  เลือกไปเถอะ ครั้งเดียวในชีวิต
ไอเราก้อ เออๆๆ เรียนไรก้อได้ว๊ะ
ด้วยความที่พี่แกเลือกไอที่สูงๆๆไว้
น้องสาวคนนี้เลยเครียดหนัก
แม่ก้อเลยให้ไปสมัครเรียนที่ Abac ไว้
ตอนแรกไปสมัคร นึกว่าไม่ต้องสอบ เหงเปงเอกชน
ที่ไหนได้ ข้อสอบอังกิดทั้งนั้น ตายๆๆ
แระแร้วก้อได้เรียน
แต่เด็กทุกคนจะต้องเรียนปรับพื้นฐาน
ตู๋ก้อต้องโดน
เมื่อวานเลยไปจ่ายเงินมา 23000 ฟ่าๆๆ
หมดตูดเลยไง

แต่ถ้าตู๋ติดรัฐบาล ก้อคงสละสิดที่เอแบค
เฮ็อๆๆจะติดมั้ยล่ะเนี่ย
ไมกะไอแค่เรียนมหาลัย มันถึงได้ยากขนาดนี้เนี่ย

ใกล้จะสงกรานแล้วววววว
ก้อคงไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกลหรอก
เนื่องมาจาก อากาศมันร้อน เลยไม่อยากไปไหน อิอิ
พอเปิดสงกรานมา
วันที่17นี้ ก้อต้องเริ่มไปเรยนที่เอแบคแล้ว
มันก้อดีนะ จะได้ไม่ว่าง
แต่ที่ไม่ดีก้อคือ มันต้องใส่ชุดนักศึกษาไปเรียนเนี่ยแหละ
ไม่น้าๆๆๆๆๆๆ นู๋ยังไม่อยากแก่อะ T T

มีคนหลายคนถามตู๋ว่า
ทำไมยังต้องคอยเปงห่วง  คอยถามถึง  คอยคิดเถิงเค้าคนนั้นตลอดเวลา
ทั้งๆๆที่เลิกกันมาจะ 8 เดือนแล้ว
คำตอบเดียวที่ตู๋ตอบก้อคือ
"เพราะเค้าคือรักแรกไงล่ะ"
ถึงเค้าจะไม่ช่ายแฟนคนแรก แต่เค้าเปงรักแรกของตู๋
รักที่รอคอยกันมาถึง 4 ปี กว่าจะได้คบกัน
ถึงเราจะคบกันไม่ถึงปี
แต่เวลาเหล่านั้น ก้อมีค่ามากๆๆ

ขอบคุงเทอนะ
ที่เมื่อก่อนคอยเปงกำลังใจให้กัน

ของคุงเทอนะ
ทั้งๆที่เราเลิกกันเเล้ว เทอก้อยังคอยเปกำลังใจให้ชั้นเสมอ

ขอบคุงเทอนะ
รักแรกของชั้น